عشق بی حاصل
نبودنت زنی ست پر از تنهایی
که جای خالی ات را
با هیچ کس عوض نمی کند...
#دنیا_غلامی
وبلاگ شاعر: پرتقال خونی
_xpl6.jpg)
مقدور هست درد و دلی با شما کنم
یا فرصتی که بغض فرو بسته وا کنم
اصلا امید هست که با شعرهایتان
این بیت های غم زده را آشنا کنم
ساکت نشسته اید و طغیان نمی کنید
تا عشق را به کام شما اقتدا کنم
یعنی که از جسارت چشمانتان شبی
این روح زخم خورده ی خود را رها کنم
هی دلخوشم به اینکه شبی لای خواب ها
یک بار نام کوچکتان را صدا کنم
هی دل خوشم به لهجه ی شیرین تان ولی
مقدور هست درد دلی با شما کنم
شاعر: ناشناس
مستی نه از پیاله نه از خم شروع شد
از جاده سه شنبه شب قم شروع شد
آیینه خیره شد به من و من به آینه
آن قدر خیره شد که تبسم شروع شد
خورشید ذره بین به تماشای من گرفت
آنگاه آتش از دل هیزم شروع شد
وقتی نسیم آه من از شیشه ها گذشت
بی تابی مزارع گندم شروع شد
موج عذاب یا شب گرداب..؟! هیچ یک
دریا دلش گرفت و تلاطم شروع شد
از فال دست خود چه بگویم که ماجرا
از ربنای رکعت دوم شروع شد
در سجده توبه کردم و پایان گرفت کار
تا گفتم السلام علیکم ... شروع شد
فاضل نظری
از چشمهای من
هيجان را گرفته ايد..!!
اين روزها
عجب خودتان را گرفته ايد . . .
ارديبهشت نيست که..!
اُردي جهنم است
لبهای سرختان که دهان را گرفته ايد . . .
به چرت و پرت و فحش و . . .
ببخشيد مدتی است..!
ازشعرهام
لحن و بيان را گرفته ايد . . .
خانم جسارت است..!
ببخشيد يک سوال..!
با اخمتان کجای جهان را گرفته ايد..؟!!
خانم..!
شما که درس نخوانديد
پس کجا..؟! کی..؟!
دکترای زخم زبان را گرفته ايد . . .
خانم..!
جواب نامه نداديد بس نبود..!؟
ديگر چرا
کبوترمان را گرفته ايد..؟!
خانم..!
عجالتا برويم آخر غزل . . .
نه اين که وقت نيست..!
امان را گرفته ايد . . .
اما به ما نيامده دل کندن از شما . . .
محمدعلی پورشیخ علی
