مرا ببر آنجا

که " بودنت "

تمام نمی‌شود ...

مریم قهرمانلو

شب فرو می افتاد

به درون آمدم و پنجره ها را بستم

باد با شاخه در آویخته بود

من در این خانه تنها

تنها. . .

غم عالم به دلم ریخته بود

ناگهان حس کردم

که کسی

آنجا بیرون در باغ

در پس پنجره ام می گرید

صبحگاهان شبنم

می چکید از گل سیب

هوشنگ ابتهاج