من در برو بیای شما گم نمی شوم

آری، پسند خاطر مردم نمی شوم

کم نیست اختلاف میان من و شما

با این حساب اهل تفاهم نمی شوم

با آبروی ریخته ام غسل می کنم

یعنی نیازمند تیمّم نمی شوم

ای جمع سابقون..! بشتابید، چون که من

دیگر مطیع حق تقدّم نمی شوم

هرگز میان آتش، خود را نمی زنم

حتی برای قافیه کژدم نمی شوم

دنیا عروسکی است که لبخند می زند

اما نه. . . من دچار تبسم نمی شوم

حوّا، هبوط، آه. . .، زمین، رنج، نه. . .بس است

دیگر اسیر فتنه ی گندم نمی شوم

امید مهدی نژاد

چه غم وقتی جهان از عشق نامی تازه می گیرد

از این بی آبرویی نام ما آوازه می گیرد

من از خوش باوری در پیله ی خود فکر می کردم

خدا دارد فقط صبر مرا اندازه می گیرد

به روی ما به شرط بندگی در می گشاید عشق

عجب داروغه ای..! باج سر دروازه می گیرد

چرا ای مرگ می خندی..؟ نه می خوانی، نه می بندی..!

کتابی را که از خون جگر شیرازه می گیرد

فاضل نظری

افسوس، تیک و تاک زمانم تمام شد

این زندگی به قیمت جانم تمام شد

و زندگی چه بود..؟! سوال بزرگ من

با یک جوابِ من چه بدانم تمام شد

از کودکی به سن جوانی رسیده ام

پیرم در آمد آه، توانم تمام شد

پایان عاشقی به زیانم شروع شد

آغاز عاشقی به زیانم تمام شد

دیشب به یاد او دل تنگم تمام کرد

اندوه در جهان به گمانم تمام شد

مريم آريان