در زمستان، غم مخور، شلغم بخور

پول داری، پرتقال بم بخور

گر نداری هیچ آهی در بساط

گوشه ای بنشین، غمِ عالم بخور

در شب چله، کنار دوستان

هر چه خواهی درهم و برهم بخور

چون هوس کردی به دل دردِ شدید

دوغ گاو و نان جو، باهم بخور

نرخِ چایِ دبش شد مِلیاردی

جای آن ، نوشابه ی زمزم بخور

گوشت چون گشته گران در زندگی

من نمی گویم نخور، یک کم بخور

چونکه سرما بر گلویت بوسه زد

دیفن کامپاند را هر دم بخور

صبح ها جوشانده ی نعنای غم

باقی آن، آخر شب هم بخور

حسین مهرابی

شو چله مبارک